گلستان در تولید محصولات کشاورزی

اقلیم منطقه

استان گلستان با وسعت حدود ۲/۲۰۴۳۷ کیلومتر معادل ۳/۱ درصد کل مساحت کشور با مرکزیت شهرستان گرگان، از استان‌های شمالی ایران است. این استان از تنوع اقلیمی خوبی برخوردار است و تقریباً تمام اقلیم‌های ایران را در بر میگیرد و از آن به‌عنوان اکوتوریسم ایران یاد می‌کنند. این استان، به ۵ پهنه آب‌وهوایی تقسیم شده که عبارتنداز: اقلیم نیمه‌خشک، مدیترانه‌ای، نیمه‌مرطوب، مرطوب و بسیار مرطوب می‌باشند.

کشاورزی استان گلستان

در سال زراعی ۱۴۰۰ -۱۳۹۹ سطح محصولات زراعی حدود ۱۱/۰۲ میلیون هکتار بوده، که دراین میان گلستان با ۶۳۲،۹۲۰  مقدار سطح برداشت زراعی، ۴۸/۸ درصد از کل کشور و رتبه‌ی هفتم را به خود اختصاص داده‌است. از محصولات مهم استان گلستان به ترتیب میزان تولید میتوان به گندم، شلتوک، ذرت علوفه‌ای، چغندرقند، هندوانه، سیب‌زمینی، کلزا، گوجه‌فرنگی، پنبه و سویا اشاره نمود. میزان تولید محصولات زراعی استان گلستان در این سال  2،۵۶۶،۱۹۷ تن بوده‌است و ۵۷/۷ درصد از میزان تولید در سطح کشور بوده است. رتبه دوم میزان تولید کشور، مربوط به گندم آبی با تولید حدود ۸/۱۸ میلیون تـن گزارش شده‌است، گلسـتان بـا سـهم ۵/۳۵ درصدی در رتبـه‌ی پنجم تولیدکنندگان گندم آبی کشور قرار داشته‌است. همچنین رتبه پنجم میزان تولید دیم مربوط به ذرت علوفه‌اى با تولید حدود ۰/۰۵  میلیون تن گزارش شده‌است و گلستان با سهم ۲۳/۹۷ درصدی در رتبه‌ی سوم تولیدکنندگان ذرت علوفه‌اى دیم کشور قرار داشته‌است(آمارنامه‌ی کشاورزی ۱۴۰۰).

تغییرات اقلیمی استان

اقلیم کره زمین در طول تاریخ همواره درحال تغییربوده است وسرعت این تغییرات اقلیمی از زمان انقلاب صنعتی افزایش پیدا کرده است. این امر به‌طو عمده به علت افزایش مصرف سـوخت‌های فسیلی، شهرنشینی، جنگل‌زدایی و بیابان‌زایی می‌باشد. تغییراقلیم یکی از مهمترین چالش‌هایی است که بخش‌های مختلف زندگی انسان را در روی زمین تحت‌ تأثیر قرارخواهد داد. استان گلستان نیز تحت تاثیر پدیده‌ی تغییراقلیم است. به‌طورکلی بیشترین پهنه استان، به سمت اقلیم نیمه‌خشک پیش می‌رود.

اثرات تغییر اقلیم

تغییر اقلیم مسأله مهمی برای تولیدات کشاورزی پایدار در دهه‌های اخیر در نواحی خشک و نیمه خشک سراسر جهان می‌باشد. در این نواحی، تغییرات اقلیم باعث افزایش دما و تبخیر و تعرق، کاهش بارش و تغییرالگوی بارش میشود و اثرات منفی روی منابع آب، کشت‌های دیم و آبی و اکوسیستم‌های وابسته به آب میگذارد. مطالعات نشان داده‌اند که طی پنج دهه اخیر مصرف انرژی در کشاورزی مدرن افزایش پیدا کرده و کشاورزی بسـیار پرمصرف شده‌است. بیشتر انرژی مصرفی برای تولید محصولات کشاورزی بدلیل استفاده از نهاده‌هایی مانند ماشین‌آلات، سوخت‌های فسیلی، کودهای شیمیایی وآفتکش‌ها است که اسـتفاده نامناسب از این نهاده‌ها ضمن پایین آوردن کارآیی مصرف انرژی باعث ایجاد مشکلاتی در محیط زیست و همچنین برای سلامتی انسان می‌شود. امروزه کشاورزان انرژی بیشتری مصرف می‌کنند تا عملکرد محصول خود را افزایش دهند، اما بدلیل دانش ناکافی و عدم مدیریت مناسب در مصرف نهاده‌های انرژی، به موفقیتی دست پیدا نمیکنند.

راهکار‌های کاهش اثرات منفی تغییر اقلیم

با افزایش تنوع اقلیمی و تغییر در موجودی منابع آب در دسترس، این درک به وجود امده است که اکوسیستم‌های کشاورزی باید برای استحکام، توانایی حفظ ثبات در طول استرس‌های محیطی مدیریت شوند. بنابراین استفاده از راهکارهای مدیریتی جهت استفاده از حداکثر پتانسیل منابع برای تولید محصول ضروری است. از جمله‌ی این راهکارها می‌توان به:

۱) کشت گیاهان متناسب با هر منطقه

۲) استفاده از سیستم‌های آبیاری با کمترین هدر رفت آب

۳) کاهش استفاده از کودهای اوره و آمونیوم که میتوانند به طور معنی‌داری pH خاک را در طول زمان کاهش دهند، هنگامی که pH خاک به زیر پنج میرسد، نه تنها ریزجانداران مفید خاکزی بلکه گیاهان نیز تحت تأثیرات منفی این امر قرار میگیرند.

۴) کاهش استفاده بی‌رویه از کودهای فسفاته که با وجود مصرف بالا درصد جذب مناسبی توسط گیاه ندارند و با ورود به خاک سبب فرسایش خاک و ورود عناصر سنگین به خاک می‌شوند

۵) استفاده از کودهای بیولوژیک برای مقاومت گیاه در برابر تنش‌های محیطی اشاره نمود.

کود لارما ۲۲۲ و ۴۴۴

کاربرد روز افزون کودهای شیمیایی باعث بروز خسارت جبران ناپذیر زیسـت محیطی و بهداشتی شده‌است. این معایب کودهای شیمیایی و هزینه بالای تولید آنها باعث شده که تولید کودهای زیستی مورد توجه جدی قرار گیرد.

کود بیولوژیک لارما شامل باکتری‌های پروبیوتیک بوده که باعث افزایش رشد و عملکرد گیاهان مختلف زراعی و باغی می‌شوند. از جمله مزایای دیگر مصرف این کود افزایش انحلال پذیری فسفر در خاک، تثبیت نیتروژن، افزایش کمی و کیفی محصولات کشاورزی، بهبود ساختار و افزایش حاصلخیزی خاک، مقاومت به تنش‌های زنده از جمله بیماری‌ها و آفات و تنش‌های غیر زنده از جمله شوری و خشکی است. در نهایت باعث کاهش مصرف نهاده‌های شیمیایی می‌شوند. لارما 222 و ۴۴۴ با استفاده از باکتری‌های سودوموناس و باسیلوس جداسازی شده از مناطقی با خاک شور و هوای خشک استان فرموله شده‌است این امر سبب کارایی بیشتر محصول و قابلیت استفاده در مناطقی با خاک شور می‌شود.

عملکرد مزارع تحت پوشش این محصول

برای نشان دادن تفاوت عملکرد این محصولات در هر مزرعه ناحیه‌ای به عنوان شاهد در نظر گرفته‌شد و بقیه‌ی مناطق مزرعه تحت تیمار با کود لارما قرار گرفت نتایج حاصل از نظر کیفی و کمی بسیار قابل توجه بوده‌است و نشان از کارایی موثر محصول دارد. در ادامه به ارائه‌ی بخشی از مستندات در رابطه با هر محصول اشاره می‌شود.

جمع‌بندی

با تغییرات اقلیمی، کاهش منابع آبی، از دست رفتن حاصلخیزی خاک و همچنین تغییرات وضعیت آب‌وهوا استفاده از تمامی نهاده‌های کشاورزی برای بهره‌وری از حداکثر پتانسیل منابع ضرورت می‌یابد در این راستا استفاده از کود بیولوژیک لارما کمک شایان توجهی به تولید محصولات کشاورزی سالم با عملکرد عالی از نظر کیفی و کمی می‌نماید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *