تغذیه در سیب‌زمینی

كودهاي آلي بيشتر نقش اصلاح‌كنندگي و حفظ حاصلخيزي خاک را داشته و مصرف آنها براي ايجاد شرايط مطلوب خاک به‌خصوص از نظر خصوصيات فيزيكوشيميايي و بيولوژيكي ضروري است. در ميان گياهان زراعي، محصول سيب‌زميني بهترين واكنش را به كودهاي آلي نشان داده است لذا مصرف كودهاي آلي به‌ويژه در خاك‌هاي سبك براي پايداري توليد توصيه شده است. نتايج بلندمدت (١٥ ساله) مصرف كودهاي دامي در زراعت سيب‌زميني نشان مي‌دهد كه ميزان بيشتري از عناصر پرمصرف ازت، فسفر، پتاسيم و همچنين عناصر كم مصرف آهن، منگنز، روي و مس نسبت به تيمار شاهد (عدم مصرف) به وسيله محصول جذب شده كه سبب رشد بهينه محصول مي‌شود. بدين ترتيب نه‌تنها عملكرد كمي به شدت (تا دو برابر) افزايش مي‌يابد بلكه مقدار ريزمغذي‌هاي آهن، روي و مس در غده‌ها نيز افزايش يافته و سبب بالا رفتن كيفيت و ارزش غذايي محصول نيز ميشود. ( بايد دقت شود كه كودهاي دامي كاملاً پوسيده باشند).

زيرا كودهاي تازه اولاً سبب انتقال بذر علف‌هاي هرز، آفات و بيماري‌ها (به‌ويژه نماتد) مي‌شوند. ثانياً از نظر پوسيدگي ناقص بوده و در اوايل رشد باعث خشك شدن سريع بستر كاشت غده بذري، بد سبزي و كاهش استقرار و رشد محصول مي‌شوند. ثالثاً تجزيه آن تا اواخر فصل رشد به طول مي‌انجامد. اين امر سبب تأخير در رسيدگي، كاهش ماده خشك غده، كاهش طعم غده و در نهايت كاهش عملكرد خواهد شد. كودهاي دامي را بايد در بهار در زمين پخش كرده و با عمليات خاكورزي با خاك مخلوط كرد.